U niemowląt temperaturę ciała mierzy się w odbytnicy, co najmniej 3 min; termometr należy wcześniej przetrzeć spirytusem

1 posmarować oliwką. Niemowlę powinno
leżeć na boku z przykurczonymi nóżkami,
a termometr należy wkładać ostrożnie i de­
likatnie. Po zmierzeniu temperatury termo­
metr należy „strzepnąć” tak, aby słupek
rtęci opadł do końca rurki, następnie umyć
go w wodzie, przetrzeć spirytusem i scho­
wać do zamykanego futerału. U starszych
dzieci temperaturę mierzy się pod pachą
przez 10 min.

W zależności od stopnia zwiększenia tem­peratury ciała mówi się o stanie podgorą­czkowym, gdy temperatura przekracza 1 °C (10 kresek na termometrze) powyżej nor­my, oraz o gorączce, jeśli sięga powyżej 38,5°C pod pachą.

Gorączka

Prawidłowa temperatura ciała, mierzona pod pachą lub w pachwinie, wynosi 36,4—37,0°C, a w odbytnicy 37,0— —37,5°C, wykazuje więc wartości wyższe

0 0,4—0,6°C. Dlatego mierząc temperatu­
rę w odbytnicy należy odjąć pół stopnia (5
kresek), aby określić rzeczywistą tempera­
turę ciała. Niewielkie wahania temperatury
zależą od pory dnia; niższa temperatura jest
rano, a wyższa późnym popołudniem. Nie­
co większe wahania występują między
temperaturą mierzoną w spoczynku i pod­
czas aktywności ruchowej. U zdrowego
dziecka, które przed zmierzeniem tempera­
tury biega i skacze, temperatura ciała może
podnieść się do 37,2°C, a nawet do
37,5°C. Natomiast temperatura powyżej
38,0°C jest już sygnałem choroby, niezale­
żnie od warunków poprzedzających po­
miar.

Płacz z potrzeby miłości rodziciels­kiej. Potrzeba miłości rodzicielskiej jest jedną z najbardziej podstawowych potrzeb życiowych dziecka. Jej brak wyraża się w rozmaity sposób, zależnie od wieku dziecka. Krzyczący noworodek często uspokaja się natychmiast w ramionach matki lub wówczas, gdy słyszy jej głos. Większe niemowlę jeszcze bardziej doma­ga się przytulenia go i brania na ręce, a jest wyraźnie niezadowolone i płacze, gdy mu się tego odmawia. Szczególnej bliskości z matką wymaga dziecko chore, zmęczone lub wylęknione. Dziecko 2—3-letnie ce­chuje wyjątkowo silna zależność emoc­jonalna od matki. Dorośli niekiedy zapomi­nają, że główną potrzebą dziecka w tym wieku jest obecność matki i zamknięty krąg rodzinny. Kochający rodzice wyrażają mi­łość do dziecka przez kontakt fizyczny i psychiczny z nim, podnoszą je z łóżeczka, trzymają na rękach i kolanach, ściskają, przytulają oraz bawią się z dzieckiem. Wszystkie te gesty, pozornie nic nie zna­czące, podtrzymują i zaciskają więź między dzieckiem a rodzicami.

W postępowaniu leczniczym stosuje się maść zakwaszającą z 3% kwasem bornym z przepisu lekarza, a w pielęgnowaniu dziecka podstawową czynnością jest częs­te przewijanie, wymiana mokrych i zabru­dzonych pieluch, kąpiel z zastosowaniem środka odkażającego (nadmanganian po­tasu), unikanie obcisłych majteczek plas­tikowych oraz pozostawienie dziecka bez pieluszek (wietrzenie pośladków). Niesta­ranne płukanie pieluszek z mydła i proszku używanego do prania również powoduje zaczerwienienie skóry.

Płacz niemowląt z odparzonymi po­śladkami występuje u noworodków i nie­mowląt z wolnymi, biegunkowymi stol­cami zawierającymi treść z górnych odcin­ków jelit oraz znaczne ilości enzymów proteolitycznych. Dochodzi do podrażnie­nia skóry, odparzeń i nadżerek w okolicy odbytu, ponieważ stolce są alkaliczne (za­sadowe). Jeśli dziecko przewijane jest zbyt rzadko, to zmiany te nasilają się coraz bardziej.